در سال ۱۹۷۶ میلادی مفهوم اصلی شبیه سازهای مسابقه در تمام دنیا شناخته شده بود. در این سال ها بازی های ویدیویی که به بازار می آمد تنها دانش موجود در زمینه شبیه سازی بود. در همان زمان شرکتی آلمانی در صدد ساخت شبیه ساز رانندگی بود و سعی داشت سخت افزار و نرم افزاری نظام مند تهیه کند که برای محاسبه دینامیک ، حرکت ، ترافیک ، فهرست کنترل و تولید تصویر کارایی داشته باشد. نتایج این تلاش ها انواع شبیه سازهای کنونی است که مورد بهره برداری قرار می گیرد.

با توجه به تغییر و تحولات تکنیکال کنونی در بسیاری از موارد، ماشین‌ جایگزین انسان شده است و بسیاری از کارهای فیزیکی که در گذشته توسط انسان‌ها انجام می‌گرفت، امروزه توسط ماشین‌ها اداره می‌شود. اگرچه قدرت کامپیوترها در ذخیره و بازیابی اطلاعات و اتوماسیون اداری، غیر قابل انکار است، اما همچنان، مواردی وجود دارد که انسان ناچار است خودش کارها را انجام دهد. اما به‌طور کلی، موارد مرتبط با ماشین، شامل سیستم‌هایی است که در آن، به‌علت ارتباطات پیچیده بین اجزا، مغز انسان از درک ریاضی این ارتباطات قاصر است. مغز انسان به‌مرور زمان، با مشاهده توالی رفتارهای سیستم و گاه آزمایش‌های نتیجه‌ای، که بر اثر دستکاری یکی از اجزای سیستم به‌دست می‌آید، تا حدی می‌تواند عادت‌های سیستم را شناسایی کند. در چنین سیستم‌هایی، مغز، قادر به تجزیه و تحلیل داخلی سیستم نیست و تنها با توجه به رفتارهای خارجی، عملکرد داخلی سیستم را تخمین می‌زند و عکس‌العمل‌های آن‌را پیش‌بینی می‌کند. چگونگی اداره حجم انبوه اطلاعات و استفاده مؤثر از آنها در بهبود تصمیم‌گیری، از موضوعات بحث برانگیز مخصوصا در تخصص‌های میان‌رشته‌ای همانند شبیه‌سازی است.

در سال ۱۹۹۵ میلادی در کشور استرالیا ، با وجود بهبود قابل توجه در رفتار ترافیکی رانندگان ، رانندگان جوانی که بین ۱۸ تا ۲۵ سال داشتند دچار تصادفات جاده ای می شدند. تحقیقات آن زمان نشان داد فراگیری مهارت رانندگی نکته قابل توجه و تعیین کننده ای در کاهش تصادفات شدید است. شناخت و مهارت در مباحثی نظیر دقت و کنترل ، موقعیت هایی که انجام دادن عملی ، ریسک بالایی دارد و نشان دادن عکس العمل در زمان های لازم و غیره … ، که این مهارت ها اکتسابی است و در شرایط جاده ای و در طول چندین سال تجربه کسب می شود. متاسفانه تعداد زیادی از رانندگان جوان ، قبل از کسب این تجربه کشته و زخمی می شوند. در این سال کمیسیون حوادث جاده ای مسئول طراحی و ساخت دو شبیه ساز رانندگی شد.
 
یکی از شبیه سازها در مرکز تحقیقات حوادث ، طراحی شد و مورد بهره برداری قرار گرفت. شبیه ساز رانندگی دوم در دانشگاه موناش برای تحقیق و جمع آوری اطلاعات رانندگی ، رانندگان جوان مورد استفاده قرار گرفت.
 
امروزه در دنیا استفاده از شبیه ساز در آموزش رانندگی متداول شده است. کشورهای پیشرفته ترافیکی دنیا ضمن آموزش افراد با وسایط نقلیه آموزشی ، هنرجو را با شبیه ساز نیز آموزش می دهند. در برخی کشورها حتی آزمون برای صدور مجوز رانندگی توسط شبیه ساز گرفته می شود و بر اساس نتیجه این آزمون مجوز رانندگی صادر می شود.